Τα Up & Down του φετινού NBA All-Star Game!

Καλησπέρα σας και πάλι! Όπως σας υποσχέθηκα, σήμερα το post είναι αφιερωμένο στο 62o All-Star Game του ΝΒΑ που διεξήχθηκε χθες, και καλά καταλάβατε η μορφή που θα χρησιμοποιήσω θα είναι των Up και των Down, δηλαδή των θετικών και των αρνητικών της χθεσινής βραδιάς. Να αναφέρω πριν ξεκινήσω πως το ευχάριστο είναι ότι τα Up είναι πολύ περισσότερα από τα Down, στοιχείο που δείχνει το πόσο επιτυχημένη ήταν η φετινή διοργάνωση του Orlando. Ξεκινάμε:



UP

1. Kobe Bryant: Γιατί με τους 27 πόντους του, ξεπέρασε και επίσημα τον Michael Jordan, και πλέον είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία των All-Star Game με 271 πόντους σε 14 συμμετοχές!

2. Kevin Durant: Για την μεγάλη εμφάνισή του με 36 πόντους, 7 ριμπάουντ, 3 ασσίστ και 3 κλεψίματα σε 37 λεπτά, που οδήγησε την Δύση στην νίκη επί της Ανατολής και τον ίδιο στο πρώτο του τίτλο MVP σε All-Star Game!

3. Lebron James: Για την εξίσου εξαιρετική του εμφάνιση με 36 πόντους, 6 ριμπάουντ και 7 ασσίστ σε 32 λεπτά, που σε περίπτωση νίκης της Ανατολής θα του έδινε με άνεση τον 3ο του τίτλο MVP σε All-Star Game!

4. Δίδυμο Paul - Griffin: Γιατί έδειξαν και εκτός Clippers, ότι βρίσκονται με κλειστά τα μάτια, προσφέροντας πλούσιο θέαμα με τις συνεργασίες που βγάλανε! Ενδεικτικά πρέπει να είδαμε τουλάχιστον 5 φάσεις που άρχισαν με πάσσα του Paul και τελείωσαν με κάρφωμα του Griffin!

5. Dwyane Wade: Για την γεμάτη στατιστική του, όπου ούτε λίγο ούτε πολύ έγραψε ένα εμφατικό triple-double με 24 πόντους, 10 ασσίστ και 10 ριμπάουντ και ένα εξαιρετικό 11-15 εντός παιδιάς. Καθόλου άσχημα!

6. Deron Williams: Για την αναλογία πόντων/χρόνου συμμετοχής. Για την ακρίβεια αν και αναπληρωματικός, σε μόλις 18 λεπτά πέτυχε 20 πόντους (πάνω από 1 πόντο κάθε λεπτό), με 4/7 τρίποντα και 4 ασσίστ!

7. Kevin Love: Επίσης για την αναλογία πόντων/χρόνου συμμετοχής, αφού και αυτός αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός κοντά στα 18 λεπτά, και προσέφερε 17 πόντους και 7 ριμπάουντ.

8. Θέαμα: Αν μη τι άλλο το θέαμα ήταν εξαιρετικό. Γρήγορος ρυθμός, πολλές συνεργασίες, πολλά καρφώματα (για την ακρίβεια Lebron, Griffin, Durant και Westbrook πρέπει να κάρφωσαν συνολικά τουλάχιστον 20 φορές!!) και πολύ διάθεση από όλους τους συμμετέχοντες να κρατήσουν ζεστό το κοινό τους!

9. Υψηλό και κοντινό (μεταξύ) σκορ: Οι συνολικοί 301 που σημειώθηκαν στο χθεσινό All-Star Game δείχνουν ότι υπήρξαν πολλές φάσεις και πλούσιο θέαμα από πλευράς παιχτών ενώ το γεγονός ότι η διαφορά των μόνο τριών πόντων (152-149) υπέρ της Δύσης δείχνει ματς που μεταξύ άλλων προσέφερε και σασπένς για την ανάδειξη του νικητή.


DOWN

1. Τραυματισμός του Kobe Bryant: Σε μία φάση μεταξύ Kobe και Wade, o δεύτερος έκανε άθελά του ένα σκληρό φάουλ στον πρώτο με αποτέλεσμα να "ανοίξει" η μύτη του. Σίγουρα οποιοσδήποτε τραυματισμός σε ένα παιχνίδι All-Star δεν αποτελεί θετικό.

2. Κακή κατανομή χρόνου συμμετοχής: Το All-Star Game είναι ένας αγώνας χωρίς κάποια σκοπιμότητα, πράγμα που σημαίνει ότι ο κοινός στόχος είναι να το ευχαριστηθούν όλοι, πράγμα που δεν είμαι σίγουρος ότι επιτεύχθει όταν παίχτες όπως Nash, Bynum, Deng, Aldridge έπαιξαν πάνω κάτω 5-6 λεπτά την στιγμή που ορισμένοι βασικοί έμειναν στο παρκέ για 35+ λεπτά.

3. Roy Hibbert - Marc Gasol: Οι έταιροι αναπληρωματικοί σέντερ των δύο ομάδων, απέδειξαν αυτό για το οποίο μιλάγαμε τόσο καιρό: ότι οι καλοί ψηλοί σπανίζουν. Για την ακρίβεια και οι δύο φάνηκαν πολύ λίγοι και χωρίς την απαραίτητη λάμψη για να σταθούν στις απαιτήσεις ενός All-Star Game.

4. Ατομιστικό παιχνίδι από Bryant - Durant: Οκ, δεκτό ότι και οι δύο είναι πολύ χαρισματικοί σκόρερ, όμως σε ένα All-Star Game πρέπει όπως είπα όλοι να το ευχαριστηθούν και όλοι να ακουμπήσουν λίγη μπάλα, και αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όταν δύο παίχτες συνδιάζουν κοντά στις 45 προσπάθειες και μόλις 4 ασσίστ!

5. Πολλά time-out: Σίγουρα δεν είναι ωραίο να παρακολουθείς έναν αδιάφορο αγώνα, αλλά σίγουρα δεν είναι και ωραίο να παρακολουθείς ένα All-Star Game που διακόπτεται διαρκώς από διαδοχικά και χωρίς λόγο time-out. Ειδικά για τον τηλεθεατή που για ένα βράδυ ήθελε να δεις ένα συνεχές θέαμα διαφορετικό από τους κλασσικούς αγώνες του ΝΒΑ, το χθεσινό ματς ήταν ολίγον κουραστικό από αυτήν την σκοπιά!

   Αυτά τα του All-Star Game, ελπίζω και του χρόνου να έχουμε την τύχη να παρακολουθήσουμε μια τόσο καλή διοργάνωση, πραγματική διαφήμιση για το άθλημα, για το κερασάκι σας ποστάρω ένα βίντεο με τις 10 καλύτερες φάσεις από τον χθεσινό αγώνα! Χαιρετώ σας!

Γκρεμίζεται η Ελλάδα, μαζί της και το μπάσκετ!

   Καλημέρα σε όλους σας και πάλι, και συγνώμη για 2ήμερο χωρίς post. Σήμερα όπως είναι λογικό θα ήταν αρκετά προκλητικό ή ίσως άτοπο να γράψω για κάποιο μπασκετικό θέμα που αφορά τα καθαρά επίκαιρα αγωνιστικά μπασκετικά γεγονότα, καθώς όπως σοφά λέει και ο λαός "εδώ ο κόσμος καίγεται και το μ***ί χτενίζεται", αφού χθες λόγω της επερχόμενης ψήφισης των νέων οικονομικών μέτρων της κυβέρνησης, η Αθήνα έγινε πεδίο πολέμου, αφού κλασσικά η πορεία μετατράπηκε σε εχθροπραξίες μεταξύ διαδηλωτών (λέμε τώρα) και αστυνομικών, καμμένα κτήρια, αυτοκίνητα κλπ. και γενικά η εικόνα μιας ολόκληρης χώρας φαίνεται να καταρρέει. Έτσι λοιπόν ο χώρος του αθλητισμού και συγκεκριμένα του δικού μας μπάσκετ, δεν θα μπορούσε να μην επηρρεαστεί αφού όπως πολλοί ορθά έχουν πει, αποτελεί μια μικρογραφία της κοινωνίας μας, και αυτό το καταλάβαμε για τα καλά όταν πριν από δύο μέρες για πρώτη φορά στα χρονικά, ανακοινώθηκε από τον ΕΣΑΚΕ η ματαίωση του καθιερωμένου ετήσιου All-Star Game, που θα λάμβανε χώρα στην Θεσσαλία, λόγω έλλειψης απαραίτητων κονδυλίων! Ας εστιάσουμε λοιπόν στο γεγονός αυτό.
   Οκ, όντως είναι λυπηρό και μάλλον απρόσμενο το γεγονός ότι η γιορτή του ελληνικού μπάσκετ δεν θα διεξαχθεί φέτος, όχι μόνο γιατί δεν θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε και να απολαύσουμε ένα 2ήμερο γεμάτο θέαμα από τους κορυφαίους του Ελληνικού Πρωταθλήματος αλλά κυρίως διότι το μπάσκετ στην Ελλάδα αν μη τι άλλο δεν είχε ποτέ την αρμόζουσα προβολή, και αυτό το εορταστικό διήμερο ήταν ανέκαθεν ένας καλός τρόπος να προβληθεί το άθλημα λίγο παραπάνω κάθε φορά. Ωστόσο αν θέλετε την άποψη μου, η απόφαση αυτή ήταν ίσως από τις πιο σωστές που έχει πάρει ποτέ ο ΕΣΑΚΕ όσον αφορά το Ελληνικό Πρωτάθλημα. Μην προτρέχετε, δεν ανακαλώ τα προηγούμενα και πραγματικά θα έδινα τα πάντα να γινόταν το φετινό All-Star Game, όμως υπάρχουν κάποιοι λόγοι οι οποία αναπόφευχτα θα έπρεπε να οδηγήσουν σε αυτήν την απόφαση καλώς ή κακώς.
   Αρχικά να διευκρινήσω το εξής, για όσους θεωρήσουν ότι "αγιοποιώ" το συμβούλιο του ΕΣΑΚΕ, η απόφασή τους ήταν μεν σωστή αλλά είχε κακό timing, και με αυτό εννοώ ότι τα μέλη του ΕΣΑΚΕ έβγαλαν ανακοινώσεις και διαφημίσεις για το All-Star Game (τόπος διεξαγωγής, ημερομηνίες κλπ.), ανακήρυξαν την έναρξη της επίσημης ψηφοφορίας για τους παίχτες που θα πάρουν μέρος, και αφού ξεσήκωσαν και ενθουσίασαν τον μπασκετικό κόσμο, ξαφνικά ανακαλούν και ακυρώνουν τα πάντα, αυτό ήταν στην προκειμένη περίπτωση το "φάουλ" που διέπραξαν. Και πάμε στο ζουμί.
Πρώτον η διεξαγωγή μιας γιορτής εν μέσω "πολέμου" είναι προκλητική, και με αυτό εννοώ ότι σύμφωνοι δεν γίνεται να σταματήσουν οι αθλητικές διοργανώσεις, δεν γίνεται να σταματήσει ο κόσμος να πηγαίνει στα γήπεδα επειδή η χώρα καταρρέει οικονομικά, διότι από αυτά περιμένουν κάποιοι άνθρωποι να πληρωθούν και να ζήσουν (αθλητές πρώτοι πρώτοι), αλλά το να διεξάγεις μια αθλητική γιορτή εκτός πρωταθλήματος, καθαρά για λόγους εμπορικούς, προώθησης του αθλήματος και διασκέδασης την δεδομένη στιγμή, είναι άτοπο και θα αποτελούσε αντικείμενο κοινωνικής κατακραυγής εις βάρους και της διοργανώτριας αρχής αλλά και του ίδιου το αθλήματος.
   Δεύτερον πως μπορείς να διοργανώνεις γιορτή του μπάσκετ, που συνεπάγεται λεφτά, κονδύλια, χορηγήσεις κλπ. την στιγμή που οι μισοί επαγγελματίες της Α1 είναι απλήρωτοι. Για την ακρίβεια υπάρχουν ομάδες στην Α1 που δεν έχουν λεφτά όχι μόνο για τα βαριά συμβόλαια παιχτών και προπονητών, αλλά ούτε για τα λεφτά της γραμματείας και των διαιτητών για κάθε αγώνα! Άρα είναι σαν να πεινάει η οικογένειά μου και εγώ να πηγαίνω να αγοράσω καινούργιο αυτοκίνητο ουσιαστικά, οπότε καλυτερα τα χρήματα για την διεξαγωγή του All-Star Game να μοιράζονταν στις ομάδες μπας και δει κανά μισθό ο καημένος ο αθλητής παρά να σπαταληθούν σε έναν για τα τωρινά δεδομένα αχρείαστο θεσμό.
  Τρίτον και τελευταίο, άντε και με το ζόρι και με πολύ προσπάθεια το All-Star Game διοργανώνεται, πόσοι πραγματικά, από τους παίχτες και τους προπονητές μέχρι τον τελευταίο τηλεθεατή, θα το ευχαριστηθούν? Ποιος παίχτης που βλέπει ότι γύρω του τα πάντα να καταρρέουν μαζί με το άθλημα που αγαπάει, θα πάει για ένα διήμερο να προσφέρει θέαμα στον κόσμο και με τι διάθεση? Και ποιος κόσμος θα φιλοτιμηθεί την στιγμή που βλέπει μια Ελλάδα να καίγεται και να σπαράζει από τα χρέη, να πάει να δει και να χαρεί έναν αγώνα μπάσκετ με το παιδί του ή τον φίλο του? Η κατάσταση είναι τέτοια που και τα 10-15 ευρώ που θα δώσει ο φίλαθλος στην είσοδο, θα τα δώσει με πόνο καρδιάς, άρα γιατί να τραβάμε τα πράγματα και να πιέζουμε μια κατάσταση που για όλους θα ήταν δυσβάσταχτη?
   Έτσι λοιπόν καταλήγω στο ότι όσο και αν μας πονάει, όσο και αν λυπούμαστε, ας δεχθούμε ότι φέτος All-Star Game δεν θα υπάρξει, ας το αφήσουμε κατά μέρος, και ας ασχοληθούμε προτίστως με τα ζωτικής σημασίας θέματα που καθημερινά μας μαστίζουν πλέον, ας κινητοποιηθούμε για να αλλάξει η κατάσταση στην χώρα μας (και κατά συνέπεια στον χώρο του μπάσκετ), και τα υπόλοιπα με πίστη και ελπίδα ίσως να ξανά έχουμε την χαρά να τα αναστηλώσουμε! Τέλος και για σήμερα, ελπίζω ειδικά το σημερινό άρθρο να διαβαστεί και να προωθηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο, και επιστρέφω πάλι αύριο, μέχρι τότε...Χαιρετώ σας!

Που πήγαν οι ψηλοί του ΝΒΑ?

   Καλησπέρα και πάλι σε όλους! Για σήμερα έχουμε και πάλι ΝΒΑ. Όπως οι περισσότεροι θα έχετε ενημερωθεί, πριν από κάμποσες μέρες ανακοινώθηκαν και επίσημα οι βασικές πεντάδες του φετινού All-Star Game στο Orlando, με τους Rose, Wade, James, Anthony και Howard να δεσπόζουν στην Ανατολή και τους Paul, Bryant, Durant, Griffin και Bynum στην Δύση. Αν εστιάσουμε στην θέση του Center και στις δύο πεντάδες, θα δούμε τους Howard και Bynum, δύο κατεξοχήν πεντάρια, με εκτόπισμα, αθλητικά προσόντα, πλαστικές κινήσεις,και οι δύο κορμιά που γεμίζουν την ρακέτα και με εξαιρετικούς αριθμούς για All-Star, όλα αυτά ισχύουν. Όμως από κει και πέρα αν ρίξουμε μια ματιά στους υποψήφιους αναπληρωματικούς ψηλούς για την 12άδα των All-Star ομάδων θα δούμε μια πρωτόγνωρη εικόνα για το NBA.
   Για την ακρίβεια όσον αφορά την Ανατολή πίσω από τον Howard , διεκδικούν την θέση του αναπληρωματικού center, οι Roy Hibbert, Andrea Bargnani, Spencer Hawes και Tyson Chandler, ενώ στην Δύση αντίστοιχα οι Marc Gasol, Al Jefferson, Marcin Gortat και DeAndre Jordan. Βασικότερο κοινό στοιχείο όλων αυτών των ψηλών? Κανείς μα κανείς από αυτούς δεν έχει αναδειχθεί All-Star έστω μία φορά!!! Τι σημαίνει αυτό? Ότι ο 3ος καλύτερος center του πρωταθλήματος την δεδομένη στιγμή δεν έχει αναδειχθεί ποτέ All-Star!!! Θα μου πείτε και με το δίκιο σας, ότι ο τίτλος του All-Star δεν δείχνει πάντα το ποιόν του παίχτη, και θα συμφωνήσω ως ενα σημείο, διότι στο παρελθόν πολλές φορές αδικήθηκαν παίχτες στην επιλογή των ομάδων αντικειμενικά άξιζαν, ωστόσο φέτος (και ουσιαστικά εδώ και 3-4 χρόνια) το ποιόν των αναπληρωτών centers, τυχαίνει να είναι εξαιρετικά μέτριο για επίπεδο All-Star. Ενδεικτικά τα νούμερα των παραπάνω παιχτών κυμαίνονται στους 10-15 πόντους και 7-8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, αριθμοί που παλαιότερα σε εποχές 90's θα αντιστοιχούσαν σε έναν απλά καλό ψηλό.
   Άρα αντιλαμβανόμαστε ότι οι εποχές που το πρωτάθλημα είχε τουλάχιστον 5-6 centers που πραγματικά είχαν επιδόσεις All-Star (βλέπε 90's με Robinson, Ewing, Olajuwon, O'Neal, Mutombo, Mourning κλπ.) έχουν τελειώσει προ πολλού, αφού μάλιστα οι δύο καλύτεροι ψηλοί από το 2000 και μετά Shaquille O'Neal και Yao Ming έχουν ήδη αποσυρθεί αφήνοντας πίσω τους συντρίμια, μέσα από τα οποία διασώζονται ελάχιστοι. Ωστόσο ενδιαφέρον έχει να αναλύσουμε λίγο βαθύτερα, τους λόγους που οδήγησαν σταδιακά στην πτώση του επιπέδου στην θέση (5) στο ΝΒΑ. Aρχικά κορμιά των 2.15+ μέτρων, πλέον δεν βρίσκουν ρόλο εύκολα στο ΝΒΑ, για την ακρίβεια πλέον θα βρεις πολύ λίγους παίχτες στο φετινό ΝΒΑ με ύψος από 2.15 έως 2.20 (και πάνω), όπως κάποτε με εξέχουσες παρουσίες τους Rik Smits, Ralph Sampson, Shawn Bradley, Mark Eaton, Manute Bol κλπ. Και αυτό διότι το παιχνίδι έχει γίνει πιο γρήγορο, πιο αθλητικό, πιο physical (που λένε και οι Αμερικάνοι), με αποτέλεσμα για να σταθεί ο άλλωτε παίχτης-δεινόσαυρος στο παρκέ να χρειάζεται εξαιρετικό συνδιασμο σωματοδομής και αθλητικών προσόντων (παράδειγμα Dwight Howard).
  Δεύτερον έχει ανέβει σημαντικά το επίπεδο δουλειάς και τεχνικής κατάρτησης στις βαθμίδες πριν το ΝΒΑ, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι ψηλοί από τα High School/Κολλέγια να προσανατολίζονται με παιχνίδι πολύ περισσότερο με πρόσωπο στο καλάθι, με πέρασμα κλπ. παρά με πλάτη χρησιμοποιώντας τις κλασσικές κινήσεις του ψηλού όπως το hook shot, την ραβέρσα κλπ. Έτσι ως επακόλουθο, το ΝΒΑ έχει γεμίσει με άπειρα 4άρια που αρέσκονται να τρέχουν το ανοιχτό γήπεδο και να σουτάρουν από τα 5-6 μέτρα ή ακόμα και από την γραμμή του τριπόντου (π.χ. Amare Stoudemire, Lamarcus Aldridge κλπ.) και δύσκολα βρίσκεις ένα κλασσικό 5άρι.
   Τρίτον οι νεότεροι προπονητές δυσκολεύονται να αποδώσουν πρωταγωνιστικούς ρόλους στους νέους παίχτες που μπαίνουν στο ΝΒΑ. Θα μου πείτε που κολλάει αυτο? Κολλάει στο εξής σημείο. Αν γυρίσουμε το χρόνο πίσω και δούμε περιπτώσεις ψηλών παιχτών που πρωτοέμπαιναν στο ΝΒΑ, θα παρατηρήσουμε ότι από την rookie κιόλας σεζόν τους είχαν θέση βασικού ή ακόμα και ηγέτη της ομάδας, με εξέχοντα παραδείγματα του μεγάλου Kareem Abdul Jabbar ή πιο μετά του Shaquille O' Neal, οι οποίοι από την πρώτη τους κιόλας σεζόν κουβάλαγαν το βάρος μιας ολόκλρης ομάδας στις πλάτες τους, και έχοντας "κολυμπήσει" από νωρίς στα βαθιά, είχαν πολύ γρήγορη και κατακόρυφη εξέλιξη. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ισχύει στις μέρες μας, αφού ένα ψηλός rookie πρέπει να περάσει κάποια χρονάκια στην σκιά πιο έμπειρων center, και σταδιακά κερδίζει τον χρόνο του στο γήπεδο, με αποτέλεσμα να καθυστερούν να "ξεπεταχτούν" και να αποδώσουν αυτά που μπορούν, για παράδειγμα ο center των Los Angeles Lakers, Andrew Bynum έπρεπε να περάσει 3 χρονάκια με μέτριους μέσους όρους, και συμμετοχή γύρω στα 18 λεπτά (κατα μέσο όρο τις 3 πρώτες σεζόν), για να ξεπεταχτεί την 4η και πλέον να φτάσει στα σημερινά επίπεδα All-Star.
   Άρα για να κλείσουμε καταλήγουμε στο ότι το ΝΒΑ έχει άμεση ανάγκη από ψηλά και δυνατά κορμιά, με τις απαραίτητες μπασκετικές βάσεις, που θα ξανα-ανεβάσουν το επίπεδο της θέσης του center στα παλιά καλά του επίπεδα, και κρίνοντας από τις ερχόμενες γενιές, υπάρχει ελπίδα, ας ελπίζουμε ότι οι ομάδες θα το εκμεταλευτούν για το κοινό όφελος! Τέλος για σήμερα, επιστρέφω κοντά σας με το καλό, πάλι αύριο, μέχρι τότε...Χαιρετώ σας!