Που πήγαν οι ψηλοί του ΝΒΑ?

   Καλησπέρα και πάλι σε όλους! Για σήμερα έχουμε και πάλι ΝΒΑ. Όπως οι περισσότεροι θα έχετε ενημερωθεί, πριν από κάμποσες μέρες ανακοινώθηκαν και επίσημα οι βασικές πεντάδες του φετινού All-Star Game στο Orlando, με τους Rose, Wade, James, Anthony και Howard να δεσπόζουν στην Ανατολή και τους Paul, Bryant, Durant, Griffin και Bynum στην Δύση. Αν εστιάσουμε στην θέση του Center και στις δύο πεντάδες, θα δούμε τους Howard και Bynum, δύο κατεξοχήν πεντάρια, με εκτόπισμα, αθλητικά προσόντα, πλαστικές κινήσεις,και οι δύο κορμιά που γεμίζουν την ρακέτα και με εξαιρετικούς αριθμούς για All-Star, όλα αυτά ισχύουν. Όμως από κει και πέρα αν ρίξουμε μια ματιά στους υποψήφιους αναπληρωματικούς ψηλούς για την 12άδα των All-Star ομάδων θα δούμε μια πρωτόγνωρη εικόνα για το NBA.
   Για την ακρίβεια όσον αφορά την Ανατολή πίσω από τον Howard , διεκδικούν την θέση του αναπληρωματικού center, οι Roy Hibbert, Andrea Bargnani, Spencer Hawes και Tyson Chandler, ενώ στην Δύση αντίστοιχα οι Marc Gasol, Al Jefferson, Marcin Gortat και DeAndre Jordan. Βασικότερο κοινό στοιχείο όλων αυτών των ψηλών? Κανείς μα κανείς από αυτούς δεν έχει αναδειχθεί All-Star έστω μία φορά!!! Τι σημαίνει αυτό? Ότι ο 3ος καλύτερος center του πρωταθλήματος την δεδομένη στιγμή δεν έχει αναδειχθεί ποτέ All-Star!!! Θα μου πείτε και με το δίκιο σας, ότι ο τίτλος του All-Star δεν δείχνει πάντα το ποιόν του παίχτη, και θα συμφωνήσω ως ενα σημείο, διότι στο παρελθόν πολλές φορές αδικήθηκαν παίχτες στην επιλογή των ομάδων αντικειμενικά άξιζαν, ωστόσο φέτος (και ουσιαστικά εδώ και 3-4 χρόνια) το ποιόν των αναπληρωτών centers, τυχαίνει να είναι εξαιρετικά μέτριο για επίπεδο All-Star. Ενδεικτικά τα νούμερα των παραπάνω παιχτών κυμαίνονται στους 10-15 πόντους και 7-8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, αριθμοί που παλαιότερα σε εποχές 90's θα αντιστοιχούσαν σε έναν απλά καλό ψηλό.
   Άρα αντιλαμβανόμαστε ότι οι εποχές που το πρωτάθλημα είχε τουλάχιστον 5-6 centers που πραγματικά είχαν επιδόσεις All-Star (βλέπε 90's με Robinson, Ewing, Olajuwon, O'Neal, Mutombo, Mourning κλπ.) έχουν τελειώσει προ πολλού, αφού μάλιστα οι δύο καλύτεροι ψηλοί από το 2000 και μετά Shaquille O'Neal και Yao Ming έχουν ήδη αποσυρθεί αφήνοντας πίσω τους συντρίμια, μέσα από τα οποία διασώζονται ελάχιστοι. Ωστόσο ενδιαφέρον έχει να αναλύσουμε λίγο βαθύτερα, τους λόγους που οδήγησαν σταδιακά στην πτώση του επιπέδου στην θέση (5) στο ΝΒΑ. Aρχικά κορμιά των 2.15+ μέτρων, πλέον δεν βρίσκουν ρόλο εύκολα στο ΝΒΑ, για την ακρίβεια πλέον θα βρεις πολύ λίγους παίχτες στο φετινό ΝΒΑ με ύψος από 2.15 έως 2.20 (και πάνω), όπως κάποτε με εξέχουσες παρουσίες τους Rik Smits, Ralph Sampson, Shawn Bradley, Mark Eaton, Manute Bol κλπ. Και αυτό διότι το παιχνίδι έχει γίνει πιο γρήγορο, πιο αθλητικό, πιο physical (που λένε και οι Αμερικάνοι), με αποτέλεσμα για να σταθεί ο άλλωτε παίχτης-δεινόσαυρος στο παρκέ να χρειάζεται εξαιρετικό συνδιασμο σωματοδομής και αθλητικών προσόντων (παράδειγμα Dwight Howard).
  Δεύτερον έχει ανέβει σημαντικά το επίπεδο δουλειάς και τεχνικής κατάρτησης στις βαθμίδες πριν το ΝΒΑ, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι ψηλοί από τα High School/Κολλέγια να προσανατολίζονται με παιχνίδι πολύ περισσότερο με πρόσωπο στο καλάθι, με πέρασμα κλπ. παρά με πλάτη χρησιμοποιώντας τις κλασσικές κινήσεις του ψηλού όπως το hook shot, την ραβέρσα κλπ. Έτσι ως επακόλουθο, το ΝΒΑ έχει γεμίσει με άπειρα 4άρια που αρέσκονται να τρέχουν το ανοιχτό γήπεδο και να σουτάρουν από τα 5-6 μέτρα ή ακόμα και από την γραμμή του τριπόντου (π.χ. Amare Stoudemire, Lamarcus Aldridge κλπ.) και δύσκολα βρίσκεις ένα κλασσικό 5άρι.
   Τρίτον οι νεότεροι προπονητές δυσκολεύονται να αποδώσουν πρωταγωνιστικούς ρόλους στους νέους παίχτες που μπαίνουν στο ΝΒΑ. Θα μου πείτε που κολλάει αυτο? Κολλάει στο εξής σημείο. Αν γυρίσουμε το χρόνο πίσω και δούμε περιπτώσεις ψηλών παιχτών που πρωτοέμπαιναν στο ΝΒΑ, θα παρατηρήσουμε ότι από την rookie κιόλας σεζόν τους είχαν θέση βασικού ή ακόμα και ηγέτη της ομάδας, με εξέχοντα παραδείγματα του μεγάλου Kareem Abdul Jabbar ή πιο μετά του Shaquille O' Neal, οι οποίοι από την πρώτη τους κιόλας σεζόν κουβάλαγαν το βάρος μιας ολόκλρης ομάδας στις πλάτες τους, και έχοντας "κολυμπήσει" από νωρίς στα βαθιά, είχαν πολύ γρήγορη και κατακόρυφη εξέλιξη. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ισχύει στις μέρες μας, αφού ένα ψηλός rookie πρέπει να περάσει κάποια χρονάκια στην σκιά πιο έμπειρων center, και σταδιακά κερδίζει τον χρόνο του στο γήπεδο, με αποτέλεσμα να καθυστερούν να "ξεπεταχτούν" και να αποδώσουν αυτά που μπορούν, για παράδειγμα ο center των Los Angeles Lakers, Andrew Bynum έπρεπε να περάσει 3 χρονάκια με μέτριους μέσους όρους, και συμμετοχή γύρω στα 18 λεπτά (κατα μέσο όρο τις 3 πρώτες σεζόν), για να ξεπεταχτεί την 4η και πλέον να φτάσει στα σημερινά επίπεδα All-Star.
   Άρα για να κλείσουμε καταλήγουμε στο ότι το ΝΒΑ έχει άμεση ανάγκη από ψηλά και δυνατά κορμιά, με τις απαραίτητες μπασκετικές βάσεις, που θα ξανα-ανεβάσουν το επίπεδο της θέσης του center στα παλιά καλά του επίπεδα, και κρίνοντας από τις ερχόμενες γενιές, υπάρχει ελπίδα, ας ελπίζουμε ότι οι ομάδες θα το εκμεταλευτούν για το κοινό όφελος! Τέλος για σήμερα, επιστρέφω κοντά σας με το καλό, πάλι αύριο, μέχρι τότε...Χαιρετώ σας!
 

Οι 10 κορυφαίοι playmaker του ΝΒΑ όλων των εποχών!

  Καλησπέρα σας! Μετά από το μεγάλο διάλειμμα του ΣΚ χωρίς post, σήμερα έχω την συνέχεια των Top10 των κορυφαίων όλων των εποχών του ΝΒΑ, και συγκεκριμένα σήμερα η λίστα αφορά τους 10 κορυφαίους playmakers όλων των εποχών.Να επισημάνω ότι μετά από προτροπή κάποιων φίλων, αντίθετα με το πρώτο Τop10, το σημερινό θα μετράει αντίστροφα από το Νο10!Ξεκινάω λοιπόν:

10.Gary Payton (1.93, 1968)
Στην 10η θέση, έχω τον γνωστό και ως "Τhe Glove"(Το γάντι) λόγω της "εφαρμογής" του σαν γάντι πάνω στους αντίπαλους παίχτες στην άμυνα, Gary Payton. Ίσως από τους πιο σκληροτράχηλους παίχτες που έχουν περάσει από το ΝΒΑ, ο οποίος μεγαλούργησε με την φανέλα των Seattle Supersonics. Μιλάμε για ένα πραγματικό σκυλί στην άμυνα και μια σταθερά πολύ ποιοητική λύση στο σουτ όταν το χρειάζεται η ομάδα. Παίχτης νικητής ο οποίος στην καριέρα του μεταξύ άλλων έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα ΝΒΑ με την φανέλα των Miami Heat το 2006 (στην τελευταία του χρονιά στο ΝΒΑ), έχει ανδειχθεί Καλύτερος Αμυντικός του ΝΒΑ το 1996 καθώς και 9 φορές All-Star. 


9. Bob Cousy (1.85, 1928)
Το γεγονός ότι πρωταγωνίστησε στα πέτρινα χρόνια του ΝΒΑ, και την δεκαετία του 50' του κόβει πόντους από την κορυφή της λίστας καθώς το μπάσκετ δεν είχε τόσο υψηλό επίπεδο συγκριτικά με τις μετέπειτα γενιές. Ωστόσο όταν μιλάμε για τον Bob Cousy μιλάμε για μία από τις εμβληματικές μορφές του ΝΒΑ, παίχτη θρύλο των Boston Celtics με τους οποίους κατάφερε να κατακτήσει 6 πρωταθλήματα το 57',59',60' έως και 63'. Αγωνιστικά μιλάμε για μια πραγματική μηχανή ασσίστ, ο οποίος μεταξύ άλλων έχει αναδειχθεί μία φορά MVP του πρωταθλήματος αλλά και 13 φορές All-Star. Ακόμα άξιο αναφοράς το γεγονός ότι το βραβείο για τον καλύτερο playmaker του Κολλεγιακού Πρωταθλήματος φέρει το όνομά του.


8.Nate Archibald (1.85, 1948)
Στο Νο8 συναντάμε τον Nate Archibald ή για πολλούς "Tiny" (μικροσκοπικός), λόγω της μικρής σωματοδομής του. Ωστόσο αν και μικρός στο δέμας, ο Archibald αποτελούσε έναν εκπληκτικό αθλητή μέσα στο παρκέ. Αλτικός, γρήγορος, εξαιρετικά δυνατός και με έφεση στο σκοράρισμα (την σεζόν 1973 συγκεκριμένα είχε μέσο όρο 34 πόντους και 11 ασσίστ ανά παιχνίδι!). Τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του τα πέρασε ως παίχτης των Cincinnati Royals (των μετέπειτα Kansas City Kings και ξανά μετέπειτα Sacramento Kings),ωστόσο η δίψα του για ένα πρωτάθλημα τον έφερε στους Celtics με τους οποίους το 1981 κατέκτησε τον μοναδικό τίτλο της καριέρας του. Προσωπικές διακρίσεις είναι η ανάδειξη του σε All-Star 6 φορές και παρουσίες στην καλύτερη πεντάδα του πρωταθλήματος.


7.Steve Nash (1.90, 1974)
Τι και αν ακόμα είναι εν ενεργεία παίχτης ο γερο-Nash? Το γεγονός ότι μιλάμε για έναν εκ των κορυφαίων playmaker όλων τον εποχών είναι αρκετό για να του δώσει την 7η θέση στην λίστ. Ο καναδός σταρ των Phoenix Suns, μπορεί σε αντίθεση με τους από κάτω του στην λίστα να μην έχει κατακτήσει (ακόμα) κάποιο πρωτάθλημα ΝΒΑ, ωστόσο είναι από τους λίγους παίχτες που κατάφεραν να ανάγουν την ασσίστ σε τέχνη. Εκπληκτικός πασέρ αλλά συνάμα και δολοφονικός σουτέρ τριών πόντων, στον οποίο ήδη ανήκει η 6η θέση με τους κορυφαίους πασέρ όλων των εποχών.Μεταξύ άλλων ο Nash έχει ανδειχθεί 2 φόρες MVP του ΝΒΑ (2005, 2006), καθώς και 7 φορές All-Star.

6.Pete Maravich (1.96, 1947)
Επιτρέψτε μου να πω ότι αυτός είναι ο αγαπημένος μου. Μιλάμε για τον πρώτο "δίμετρο" Playmaker της ιστορίας, και τον παίχτη που για πολλούς (μεταξύ των, και εγώ) τελειοποίησε τα βασικά του αθλήματος, δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι οι ασκήσεις για εκμάθηση ντρίπλας και χειρισμού της μπάλας φέρουν το όνομά του (Maravich Drills). Ο Μaravich η αλλιώς "Pistol Pete", ήταν κάτι πραγματικά πρωτόγνωρο για το ΝΒΑ, σκόραρε, πάσσαρε, έκλεβε, και όλα αυτά με έναν πολύ θεαματικό τρόπο. Παρ' όλα αυτά η καριέρα του υστερεί από των υπόλοιπων στην λίστα λόγω της απουσίας πρωταθλήματος ΝΒΑ, ενώ σε προσωπικό επίπεδο έχει αναδειχθεί να δείξει τις 5 φορές που έχει αναδειχθεί All-Star (ίσως και η επιλογή του να έχει κάποια υποκειμενική κρίση από μέρους μου). Πέθανε στις 5 Ιανουαρίου του 1988 από καρδιακή προσβολή. 


5.Walt Frazier (1.93, 1945)
Και πάμε σε μία παλιά δόξα των New York Knicks της δεκαετίας του 70'.O Frazier είναι ίσως από τους πιο all-around "άσσους" όλων των εποχών. Ψηλός για την θέση, με συμβολή στο σκοράρισμα, στην ασσίστ, στα rebound με γεμάτη στατιστική σε κάθε ματς. Μαζί με τον Willis Reed (No10 στην λίστα με τους centers), δημιούργησαν ένα εκπληκτικό δίδυμο "ψηλού-κοντού" που τους οδήγησε στην κατάκτηση δύο τίτλων ΝΒΑ το 1970 και 1973. Ακόμα ο Frazier έχει ανδειχθεί και 7 φορές All-Star με παρουσίες και στην καλύτερη πεντάδα του πρωταθλήματος.


4.Jason Kidd (1.93, 1973)
Στο Νο4 συναντάμε άλλον έναν εν ενεργεία παίχτη, τον γνωστό μας και μη εξαιρετέο Jason Kidd.Όσοι παρακολουθούν χρόνια ΝΒΑ, όταν ακούν Jason Kidd 3 λέξεις φέρνουν στο μυαλό τους: ευφυία και triple-double! Δηλαδή τα 2 στοιχεία που τον έχουν αναδείξει σε έναν εκ των κορυφαίων στην θέση του. Πραγματικός υπολογιστής μέσα στο γήπεδο, ψηλός για την θέση του, πράγμα που τον έχει αναδείξει σε μια "μηχανή" παραγωγής triple-double, στην οποία κατηγορία είναι και τρίτος όλων των εποχών! O Kidd μεγαλούργησε με τις φανέλες των Suns,Nets και Mavericks με τους οποίους άρχισε την καριέρα του και επέστρεψε για να κατακτήσει το περασμένο καλοκαίρι το πολυπόθητο πρώτο του δαχτυλίδι πρωταθλητή. Ακόμα έχει ανδειχθεί 10 φορές All-Star καθώς είναι και 3ος στην λίστα με τους κορυφαίους πασέρ όλων των εποχών!


3.Isiah Thomas (1.85, 1961)
Στο Νο4, συναντάμε τον άλλωτε "Ζέκε" του ΝΒΑ, τον γνωστό σε όλους μας Isiah Thomas. Μέλος της θρυλικής ομάδας των Detroit Pistons των late-80's ("Bad Boys"), στους οποίους ήταν ουσιαστικά ο κινητήριος μοχλός. Ο Thomas ήταν ένα "μαμούνι" μέσα στο γήπεδο, απίστευτα γρήγορος, με τρομερή αντίληψη στην πάσα και στο κλέψιμο, αλλά και εξαιρετικός αμυντικός (πολλές φορές μάλιστα γινόταν εξαιρετικά σκληρός στον τρόπο που αμυνόταν). Μαζί με τα έταιρα "κακά παιδιά" του Detroit, Dennis Rodman, Bill Laimbeer, Joe Dumars κλπ. κατάφερε να φτάσει σε 2 πρωταθλήματα ΝΒΑ το 1989 και 1990 και μάλιστα στο δεύτερο αναδείχθηκε και MVP των τελικών. Ακόμα έχει αναδειχθεί 12 φορές All-Star καθώς κατέχει και την 7η θέση στους κορυφαίους πασέρ όλων των εποχών.


2.John Stockton (1.85, 1962)
ΟΚ, εδώ έχουμε πολλά να πούμε. Και αυτό γιατί μιλάμε ίσως για τον πιο κλασσικό Playmaker της λίστας, και τον κορυφαίο πασέρ και "κλέφτη" στην ιστορία του ΝΒΑ. Ο Stockton ως γνωστόν άρχισε και τελείωσε την καριέρα του με την φανέλα των Utah Jazz, κόβοντας και ράβοντας για τον έταιρο super star της ομάδας Karl Malone, άλλωστε οι χιλιάδες συνεργασίες τους έχουν μείνει στην ιστορία με την φράση "Stockton to Malone". Όσοι γνωρίζουν τον Stockton μιλάνε για παίχτη με τρομερό μπασκετικό ΙQ , τρομερή έφεση στο σουτ, αλλά και ίσως για έναν από τους πιο βρώμικους παίχτες στην ιστορία. Παρ' όλα αυτά ο Stockton έχει καταφέρει σε 19 χρόνια στο ΝΒΑ, να αναδειχθεί 10 φορές Αll-Star, 2 φορές μέλος της καλύτερης πεντάδας του πρωταθλήματος ενώ ακόμα ήταν μέλος της θρυλικής Dream Team του 1992.


1. Magic Johnson (2.06, 1959)
Και φτάσαμε κορυφή! Και ποιον άλλον θα συναντάγαμε, από τον θρυλικό "Μagic"! Ίσως ο πιο επαναστατικός παίχτης στην ιστορία του αθλήματος, αφού στην 10ετία του 80 όπου οι περισσότεροι παίχτες με ύψος 2.06 και πάνω, παίζανε καθαρά στο ζωγραφιστό, αυτός έπαιζε playmaker, και μάλιστα καλύτερα από οποιονδήποτε. Πραγματικά μιλάμε για έναν κυρίαρχο του παιχνιδιού αφού σε οποιαδήποτε στατιστική κατηγορία είχε εξωπραγματικά νούμερα (άλλωστε είναι 2ος στην κατηγορία των triple-double όλων των εποχών) και συν τοις άλλοις οδήγησε τους Lakers σε 3 πρωταθλήματα ΝΒΑ, και μάλιστα στο τελευταίο το 1987, ελλείψει του τραυματία Kareem Abdul Jabbar Κλήθηκε να παίξει center, κάτι που φυσικά κατάφερε με περίσσια άνεση! Μεταξύ άλλων ο Magic στην καριέρα του έχει αναδειχθεί MVP του πρωταθλήματος 3 φορές όσες και MVP των τελικών του ΝΒΑ, ενώ ακόμα έχει αναδειχθεί 12 φορές All-Star, είναι 4ος πασέρ στην ιστορία του ΝΒΑ, καθώς ήταν και μέλος της Dream Team το καλοκαίρι του 1992. Πραγματικά Magic!

Αυτό ήταν λοιπόν και το Top10 με τους κορυφαίους playmaker στην ιστορία του ΝΒΑ, ελπίζω να σας άρεσε και έτσι τελειώνω και για σήμερα! Ραντεβού την Τετάρτη το απόγευμα! Χαιρετώ σας!

Οι 10 κορυφαίοι σέντερ του ΝΒΑ όλων των εποχών!

Καλησπέρα σε όλους και συγνώμη για την καθηστέρηση! Το σημερινό post θα είναι διαφορετικό από τα άλλα, και πιο συγκεκριμένα θα είναι το πρώτο Τop-10 που θα φιλοξενήσει αυτό το blog. Σήμερα λοιπόν θα σας παρουσιάσω τους 10 κορυφαίους (κατά την δική μου κρίση πάντα) σέντερ του ΝΒΑ, ever! Ξεκινάμε λοιπόν:
1. Kareem Abdul-Jabbar (2.18,  1947)
Δεν θα μπορούσε να είναι κάποιος άλλος. Ο άλλοτε γνωστός ως Lew Alcindor, ο παίκτης που καθιέρωσε μία από τις πιο αποτελεσματικές κινήσεις για ψηλό, το sky-hook, έχει εδώ και χρόνια καπαρώσει την πρώτη θέση, εχοντας επιτύχει ουκ ω λίγα στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου με την φανέλα των θρυλικών Los Angeles Lakers. Για την ακρίβεια, είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στο ΝΒΑ με 38.387 πόντους, έχει 6 δαχτυλίδια πρωταθλητή ΝΒΑ από τις σεζόν 1971, 1980, 1982, 1985, 1987 και 1988, συν 6 φορές MVP του πρωταθλήματος καθώς έχει αναδειχθεί και 19 φορές NBA All-Star. Θέλετε κι άλλα?
2. Shaquille O'Neal (2.16, 1972)
Τι και αν αποσύρθηκε πριν από μερικούς μήνες από την ενεργό δράση? Ο "Shaq" μέσα σε 19 σεζόν παρουσίας του στο ΝΒΑ έχει αποδείξει και με το παραπάνω τον χαρακτηρισμό "Most Dominant Center Ever" ("Πιο κυρίαρχος σέντερ όλων των εποχών"). Και πως να μην είναι με μπόι στα 2.16 και κιλά που έχουν αγκίξει ακόμα και τα 160 και βεβαίως ένα σωρό επιτεύγματα! Πιο συγκεκριμένα έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα ΝΒΑ τις χρονιές 2000-01-02 με την φανέλα των Lakers και το 2006 με την φανέλα των Miami Heat και μάλιστα στο three-peat αναδείχθηκε MVP των Τελικών και τις 3 φορές! Επίσης αναδείχθηκε MVP του Πρωταθλήματος την σεζόν 1999-2000, έχει αναδειχθεί 15 φορές NBA All-Star καθώς κατέχει την 5η θέση στην λίστα με τους κορυφαίους σκόρερ όλων των εποχών.
3. Bill Russell (2.08, 1934)
Οφείλω να ομολογήσω ότι για την 3η θέση πονοκεφάλιασα αρκετά, αφού είχα να επιλέξω ανάμεσα στον τελικό νικητή Bill Russell και τον Wilt Chamberlain, ωστόσο τα 11 δαχτυλίδια πρωταθλητή του παλαίμαχου παίχτη των Boston Celtics αποδείχθηκαν υπερβολικά πολλά για να του στερήσω την εν λόγω θέση. O Russell ήταν ίσως ο πρώτος παίχτης που ανήγαγε το rebound, την τάπα, την άμυνα σε τέχνη, και αυτό μαρτυράνε τα 21.620 rebound στην καριέρα του (22.5 ανά παιχνίδι!!) Συμπληρωματικά όπως προανέφερα έχει κατακτήσει 11 πρωταθλήματα ΝΒΑ με τους Celtics εκ των οποίων τα 8 συνεχόμενα (απο το 1959 έως και το 1966), έχει αναδειχθεί 5 φορές MVP του πρωταθλήματος καθώς και 12 φορές NBA All-Star. Για την ιστορία από το 2009 το βραβείου του MVP των Τελικών του ΝΒΑ φέρει το όνομά του.
4. Wilt Chamberlain (2.16, 1936)
Ο γνωστός επί χρόνια ως "The Stilt" ("O Ξυλοπόδαρος") κατέχει δικαιωματικά αυτήν την θέση (αφού έχασε στο νήμα την 3η από τον Bill Russell), αφού όλοι γνωρίζουν ότι αναφερόμαστε στον μοναδικό παίχτη στην ιστορία του ΝΒΑ που έχει πετύχει 100 πόντους σε ένα παιχνίδι!!! O Chamberlain μεγαλούργησε με την φανέλα των Philadelphia 76ers με τους οποίους κατέκτησε ένα πρωτάθλημα το 1967 ενώ το το 1968 μετακόμισε στους Los Angeles Lakers με τους οποίους κατέκτησε άλλο ένα το 1972. Ακόμα έχει αναδειχθεί 4 φορές MVP του πρωταθλήματος, ενώ είναι ο πρώτος rebounder στην ιστορία του ΝΒΑ με 23.924 ενώ κατέχει την 4η θέση στην λίστα των σκόρερ όλων των εποχών με 31.419. Απεβίωσε στις 10/12/1999.
5. Hakeem Olajuwon (2.13, 1963)
O αγαπημένος μου από την λίστα! Ο γνωστός με το προσονήμιο "Τhe Dream" ("Το όνειρο") κατ' εμέ ίσως να είναι ο πιο τεχνικά καταρτισμένος ψηλός που έχει περάσει από το ΝΒΑ. Για του λόγου το αληθές μπορείτε να ψάξετε στο youtube για το video των τελικών του ΝΒΑ το 1994 όπου έκανε κυριλεκτικά γιο-γιό τον David Robinson με το περίφημο Dream-Shake! Ο Hakeem στην καριέρα του έχει κατακτήσει 2 πρωταθλήματα ΝΒΑ το 1994 και 1995 με τους Houston Rockets όπου και τις δύο φορές αναδείχθηκε MVP των Τελικών. Επίσης έχει αναδειχθεί MVP του πρωταθλήματος το 1994, 2 φορές καλύτερος αμυντικός, καθώς και 12 φορές NBA All-Star.
6. David Robinson (2.15, 1965)
Και φτάνουμε στον γνωστό ως "Ναύαρχο" του ΝΒΑ (λόγω της θητείας του στο Αμερικάνικο Ναυτικό 2 χρόνια πριν μπει στο ΝΒΑ). Ο Robinson είναι από τα καλύτερα (αν όχι το καλύτερο) κορμιά για ψηλό που έχουν περάσει από το ΝΒΑ. Άρχισε και τελείωσε την καριέρα του με την φανέλα των San Antonio Spurs, με τους οποίους κατάφερε να κατακτήσει 2 πρωταθλήματα το 1999 και το 2003. Επίσης έχει αναδειχθεί MVP του πρωταθλήματος την χρονιά 1995, καλύτερος αμυντικός το 1992 καθώς και 10 φορές NBA All-Star. Σημειωτέον ότι ήταν μέλος της θρυλικής Dream Team στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992.
7. Moses Malone (2.08, 1955)Ένας από τους ζωντανούς θρύλους των Philadelphia 76ers, o Moses Malone ήταν το συμπλήρωμα αν θέλετε του μεγάλου Julius Erving στην δεκαετία του 80' όπου το μαζί το 1983 οδήγησαν τους Sixers στο τίτλο του ΝΒΑ και μάλιστα ο Μalone αναδείχθηκε MVP των Τελικών. Μιλάμε για έναν τεχνίτη των rebound και της άμυνας (άλλωστε είναι 5ος rebounder όλων των εποχών), καθώς μεταξύ άλλων έχει αναδειχθεί 3 φορές MVP του πρωταθλήματος και 13 φορές NBA All-Star.
8.Patrick Ewing (2.13, 1962)Ίσως ο πιο αδικημένος της λίστας διότι δεν είχε την τύχη στην καριέρα του να κατακτήσει κάποιο πρωτάθλημα, και πιο συγκεκριμένα είχε την ατυχία αν και μέλος των πολύ δυνατών New York Knicks των 90's να πέσει πάνω στην υπερδύναμη των Chicago Bulls και του μεγάλου Michael Jordan. Ωστόσο μιλάμε για έναν εργάτη, ένα σκυλί πραγματικά μέσα στο γήπεδο, κυρίαρχο τόσο σε άμυνα όσο και επίθεση. Ενδεικτικά έχει αναδειχθεί 11 φορές NBA All-Star, είναι 16ος σκόρερ όλων των εποχών, καθώς ήταν και μέλος της Dream Team το 1992.

9.Kevin McHale (2.08, 1957)
Ο μοναδικός λευκός παίκτης της λίστας. Ο McHale ήταν μέλος της θρυλικής ομάδας των Celtics στα 80's όπου παρέα με τους Bird, Parish, K.Johnson κλπ. έφτασαν στα 3 πρωταθλήματα ΝΒΑ. Μιλάμε για έναν σέντερ, που εκ πρώτης όψεως δεν σου γεμίζει το μάτι, δεν ήταν ποτέ ο καλύτερος αθλητής ή ο πιο μυώδης, αλλά προσέφερε μυαλό, τεχνική κατάρτηση και μαχητικότητα, στοιχεία που του απέφεραν διακρίσεις πέρα των πρωταθλημάτων όπως 7 φορές NBA All-Star και καλύτερος 6ος παίχτης του ΝΒΑ.
10. Willis Reed (2.08, 1942)
Τελευταίος στην λίστα αλλά μη εξαιρετέoς ο θρύλος των New York Knicks της δεκαετίας του 70' Willis Reed. Τρομερό κορμί, πολύ δυνατός ένας παίχτης που προσέφερε σταθερά 20+ πόντους και 10+ rebound στην ομάδα του, και αυτό φυσικά απέφερε στον ίδιο δύο πρωταθληματα ΝΒΑ τις σεζόν 1970 και 1973, τον τίτλο του MVP του πρωταθλήματος το 1970 καθώς και σταθερή θέση στην καλύτερη πεντάδα του πρωταθλήματος.

Αυτά και για σήμερα, ελπίζω να σας άρεσε το πρώτο μου Τοπ-10, αύριο ξανά με κλασσικό αρθράκι. Χαιρετώ σας!