Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 2012. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 2012. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2012

Τα Up & Down του φετινού NBA All-Star Game!

Καλησπέρα σας και πάλι! Όπως σας υποσχέθηκα, σήμερα το post είναι αφιερωμένο στο 62o All-Star Game του ΝΒΑ που διεξήχθηκε χθες, και καλά καταλάβατε η μορφή που θα χρησιμοποιήσω θα είναι των Up και των Down, δηλαδή των θετικών και των αρνητικών της χθεσινής βραδιάς. Να αναφέρω πριν ξεκινήσω πως το ευχάριστο είναι ότι τα Up είναι πολύ περισσότερα από τα Down, στοιχείο που δείχνει το πόσο επιτυχημένη ήταν η φετινή διοργάνωση του Orlando. Ξεκινάμε:



UP

1. Kobe Bryant: Γιατί με τους 27 πόντους του, ξεπέρασε και επίσημα τον Michael Jordan, και πλέον είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία των All-Star Game με 271 πόντους σε 14 συμμετοχές!

2. Kevin Durant: Για την μεγάλη εμφάνισή του με 36 πόντους, 7 ριμπάουντ, 3 ασσίστ και 3 κλεψίματα σε 37 λεπτά, που οδήγησε την Δύση στην νίκη επί της Ανατολής και τον ίδιο στο πρώτο του τίτλο MVP σε All-Star Game!

3. Lebron James: Για την εξίσου εξαιρετική του εμφάνιση με 36 πόντους, 6 ριμπάουντ και 7 ασσίστ σε 32 λεπτά, που σε περίπτωση νίκης της Ανατολής θα του έδινε με άνεση τον 3ο του τίτλο MVP σε All-Star Game!

4. Δίδυμο Paul - Griffin:
Γιατί έδειξαν και εκτός Clippers, ότι βρίσκονται με κλειστά τα μάτια, προσφέροντας πλούσιο θέαμα με τις συνεργασίες που βγάλανε! Ενδεικτικά πρέπει να είδαμε τουλάχιστον 5 φάσεις που άρχισαν με πάσσα του Paul και τελείωσαν με κάρφωμα του Griffin!

5. Dwyane Wade: Για την γεμάτη στατιστική του, όπου ούτε λίγο ούτε πολύ έγραψε ένα εμφατικό triple-double με 24 πόντους, 10 ασσίστ και 10 ριμπάουντ και ένα εξαιρετικό 11-15 εντός παιδιάς. Καθόλου άσχημα!

6. Deron Williams: Για την αναλογία πόντων/χρόνου συμμετοχής. Για την ακρίβεια αν και αναπληρωματικός, σε μόλις 18 λεπτά πέτυχε 20 πόντους (πάνω από 1 πόντο κάθε λεπτό), με 4/7 τρίποντα και 4 ασσίστ!

7. Kevin Love: Επίσης για την αναλογία πόντων/χρόνου συμμετοχής, αφού και αυτός αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός κοντά στα 18 λεπτά, και προσέφερε 17 πόντους και 7 ριμπάουντ.

8. Θέαμα: Αν μη τι άλλο το θέαμα ήταν εξαιρετικό. Γρήγορος ρυθμός, πολλές συνεργασίες, πολλά καρφώματα (για την ακρίβεια Lebron, Griffin, Durant και Westbrook πρέπει να κάρφωσαν συνολικά τουλάχιστον 20 φορές!!) και πολύ διάθεση από όλους τους συμμετέχοντες να κρατήσουν ζεστό το κοινό τους!

9. Υψηλό και κοντινό (μεταξύ) σκορ: Οι συνολικοί 301 που σημειώθηκαν στο χθεσινό All-Star Game δείχνουν ότι υπήρξαν πολλές φάσεις και πλούσιο θέαμα από πλευράς παιχτών ενώ το γεγονός ότι η διαφορά των μόνο τριών πόντων (152-149) υπέρ της Δύσης δείχνει ματς που μεταξύ άλλων προσέφερε και σασπένς για την ανάδειξη του νικητή.


DOWN

1. Τραυματισμός του Kobe Bryant: Σε μία φάση μεταξύ Kobe και Wade, o δεύτερος έκανε άθελά του ένα σκληρό φάουλ στον πρώτο με αποτέλεσμα να "ανοίξει" η μύτη του. Σίγουρα οποιοσδήποτε τραυματισμός σε ένα παιχνίδι All-Star δεν αποτελεί θετικό.

2. Κακή κατανομή χρόνου συμμετοχής:
Το All-Star Game είναι ένας αγώνας χωρίς κάποια σκοπιμότητα, πράγμα που σημαίνει ότι ο κοινός στόχος είναι να το ευχαριστηθούν όλοι, πράγμα που δεν είμαι σίγουρος ότι επιτεύχθει όταν παίχτες όπως Nash, Bynum, Deng, Aldridge έπαιξαν πάνω κάτω 5-6 λεπτά την στιγμή που ορισμένοι βασικοί έμειναν στο παρκέ για 35+ λεπτά.

3. Roy Hibbert - Marc Gasol: Οι έταιροι αναπληρωματικοί σέντερ των δύο ομάδων, απέδειξαν αυτό για το οποίο μιλάγαμε τόσο καιρό: ότι οι καλοί ψηλοί σπανίζουν. Για την ακρίβεια και οι δύο φάνηκαν πολύ λίγοι και χωρίς την απαραίτητη λάμψη για να σταθούν στις απαιτήσεις ενός All-Star Game.

4. Ατομιστικό παιχνίδι από Bryant - Durant:
Οκ, δεκτό ότι και οι δύο είναι πολύ χαρισματικοί σκόρερ, όμως σε ένα All-Star Game πρέπει όπως είπα όλοι να το ευχαριστηθούν και όλοι να ακουμπήσουν λίγη μπάλα, και αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όταν δύο παίχτες συνδιάζουν κοντά στις 45 προσπάθειες και μόλις 4 ασσίστ!

5. Πολλά time-out: Σίγουρα δεν είναι ωραίο να παρακολουθείς έναν αδιάφορο αγώνα, αλλά σίγουρα δεν είναι και ωραίο να παρακολουθείς ένα All-Star Game που διακόπτεται διαρκώς από διαδοχικά και χωρίς λόγο time-out. Ειδικά για τον τηλεθεατή που για ένα βράδυ ήθελε να δεις ένα συνεχές θέαμα διαφορετικό από τους κλασσικούς αγώνες του ΝΒΑ, το χθεσινό ματς ήταν ολίγον κουραστικό από αυτήν την σκοπιά!

   Αυτά τα του All-Star Game, ελπίζω και του χρόνου να έχουμε την τύχη να παρακολουθήσουμε μια τόσο καλή διοργάνωση, πραγματική διαφήμιση για το άθλημα, για το κερασάκι σας ποστάρω ένα βίντεο με τις 10 καλύτερες φάσεις από τον χθεσινό αγώνα! Χαιρετώ σας!







Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012

Ο επόμενος Dwight Howard!

  Καλημέρα σε όλους! Το σημερινό post μετά από αρκετό καιρό συγκαταλέγεται στην κατηγορία "Ταλέντα" και αυτή τη φορά μετά την μακρινή Νέα Ζηλανδία και τον Steven Adams πάμε στις ΗΠΑ και τον ίσως καλύτερο ψηλό την δεδομένη στιγμή στην χώρα, τον 18χρονο Andre Drummond. Ας τον γνωρίσουμε λοιπόν.
   Ο Andre Drummond γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου του 1993 στο Mount Vernon της Νέας Υόρκης, έχει ύψος 2.11, ζυγίζει κοντά στα 125 (μυικά) κιλά, και αγωνίζεται τόσο στο 4 όσο και στο 5 για το Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ ως πρωτοετής. Όσον αφορά τα γυμνασιακά του χρόνια ο Andre αποφοίτησε το καλοκαίρι που πέρασε ως μαθητής του St.Thomas More High School, με το οποίο έκανε εκπληκτικές σεζόν με έναν μέσο όρο κοντά στους 20 πόντους και 12 ριμπάουντ, και συν τοις άλλοις στα 3 χρόνια τους ως παίχτης, κατάφερε να ανεβάσει το σχολείο του στο Νο8 στην μπασκετική κατάταξη της Πολιτείας. Από κει και πέρα το ταλέντο του δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο, και έτσι μεταξύ άλλων κλήθηκε για να συμμετάσχει σε μερικά πολύ γνωστά μπασκετικά καμπ με τους κορυφαίους ανερχόμενους παίχτες των ΗΠΑ, με εξέχοντα το Pangos Camp και το Adidas Nations στα οποία φάνηκε με διαφορά ότι είναι μακράν ο καλύτερος ψηλός στην ηλικία του. Ακόμα πολύ σημαντική στιγμή στην γυμνασιακή του καριέρα είναι η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κάτω των 17 το 2010 με την Εθνική Ομάδα των ΗΠΑ.
    Όλες αυτές οι διακρίσεις λοιπόν αποφοιτώντας από το St.Thomas More High School τον ανέδειξαν ούτε λίγο ούτε πολύ στον Νο1 παίχτη της χώρας για την τάξη του 2012 (δηλαδή των παιχτών που αναμένεται να μπουν στο κολλέγιο το 2012), με αποτέλεσμα πολλά πασίγνωστα Πανεπιστήμια με εξαιρετικά μπασκετικά προγράμματα όπως το Kentucky, το Georgetown, το Connecticut να του προσφέρουν γη και ύδωρ για να τον εντάξουν στο δυναμικό τους. Τελικά ο Andre επέλεξε το Πανεπιστήμιο του Connecticut, όπου την τρέχουσα σεζόν υπό τις οδηγίες του πολύπειρου Jim Calhun, κάνει μια πολύ μεστή και καλή σεζόν με μέσο όρο 10 πόντους, 7.5 ριμπάουντ και 2.5 τάπες σε 27 λεπτά συμμετοχής, και οδηγεί εκ του ασφαλούς τους Huskies του Κονέκτικατ προς το Τουρνουά των 64 και την March Madness του NCAA!
   Τέλος όσον αφορά του επερχόμενο Draft του NBA, οι ειδικοί κατατάσσουν τον Drummond είτε στην 1η είτε στην 2η θέση με τον έταιρο ψηλό του Kεντάκι, Anthony Davis να έχει μπει εξίσου δυναμικά στο παιχνίδι. Ωστόσο θεωρητικά ο Drummond είναι πιο έτοιμος παίχτης και φτασμένος, αφού η σωματοδομή του και τα αθλητικά του προσόντα για πολλούς είναι ήδη επιπέδου ΝΒΑ ενώ παράλληλα η τεχνική του κατάρτιση είναι πολύ σπάνια για ψηλό. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι ήδη τον παρομοιάζουν με το είδωλό του Dwight Howard, με τον οποίο φρόντισε ο ίδιος να φοράει το ίδιο νούμερο στην εμφάνισή του ως φόρο τιμής! Εδώ σας παραθέτω ένα βίντεο με τα κατορθώματα του νεαρού αμερικανού, απολαύστε τον!
 
  Αυτά και για σήμερα, από βδομάδα υπόσχομαι πολλά περισσότερα post, έχοντας πλέον πολύ πιο ελεύθερο και ελαφρύ πρόγραμμα! Μέχρι τότε...Χαιρετώ σας!

Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012

Ποιος θα σταματήσει αυτήν την ΤΣΣΚΑ?

  Καλησπέρα σε όλους τους μπασκετικούς! Σήμερα το μενού έχει μετά από κάμποσο καιρό, Ευρωλίγκα, και όπως θα καταλάβατε και από τον τίτλο, θα ασχοληθούμε με το τρένο της φετινής σεζόν, την γνωστή και μη εξαιρεταία ΤΣΣΚΑ Μόσχας!
   Αρχικά θα λέγαμε ότι η φετινή Ευρωλίγκα είναι από τις πιο αμφίρροπες των τελευταίων ετών, αφού τα κλασσικά φαβορί (Μπαρτσελόνα, Παναθηναϊκός κλπ.) έχουν κάνει ήττες εκτός προγράμματος αλλά και αφού οι διεκδικητές μιας θέσης στο φετινό Final 4 της Κωνσταντινούπολης δείχνουν να είναι αρκετοί. Ωστόσο η έκπληξη ή αν θέλετε το μεγαθήριο της φετινής σεζόν είναι αναμφισβήτητα η ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Για την ακρίβεια  η φετινή ΤΣΣΚΑ δείχνει να είναι ένα επίπεδο μόνη της, αφού την δεδομένη στιγμή είναι η μοναδική αήττητη ομάδα και στις πρώτες δύο φάσεις της Ευρωλίγκας (Όμιλοι και Top16), και μάλιστα νικάει με τον εκπληκτικό μέσο όρο των 19.2 πόντων διαφορά!!! Επίσης ένα ακόμα στοιχείο που την κάνει πολύ σπουδαία είναι ότι έχει κάνει και αρκετές πολύ δύσκολες εκτός έδρας νίκες απέναντι σε ομάδες υψηλού επιπέδου όπως ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός η Μάλαγα κλπ. Που οφείλεται όμως αυτή η θεαματική "εκόξευση" της φετινής ΤΣΣΚΑ?
   Πρώτα από όλα, το κυριότερο στοιχείο ίσως, προπονητής και βοηθοί. Η φετινή ΤΣΣΚΑ έχει στα ηνία της τον πρώην προπονητή του Ολυμπιακού και της Εθνικής Ελλάδος Γιόνας Καζλάουσκας, ενώ στην θέση του πρώτου βοηθού βρίσκεται ο περυσινός προπονητής του Κολοσσού Ρόδου, και ένας από τους πιο ανερχόμενους έλληνες προπονητές, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος. Το δίδυμο αυτό λοιπόν αποδίδει τέλεια στον πάγκο της ΤΣΣΚΑ, όχι μόνο λόγω των αναμφισβήτητων προπονητικών ικανοτήτων τους αλλά κυρίως λόγω του ότι οι δυό τους συνεργάζονταν χρόνια στον Ολυμπιακό, και έτσι γνωρίζει σχεδόν τέλεια ο ένας τον άλλον, με αποτέλεσμα να γίνεται εξαιρετική δουλειά στην προπόνηση και στο κοουτσάρισμα.
   Δεύτερον ο τομέας ρόστερ. Το φετινό ρόστερ της ΤΣΣΚΑ είναι πλήρες κυριολεκτικά σε κάθε θέση. Για την ακρίβεια στον άσσο συναντάμε τον πολύ πιο ώριμο φέτος Μίλος Τεόντοσιτς και τον πολλά υποσχόμενο και άκρως βελτιωμένο Αλεξέι Σβεντ, στο δύο, τον Αμερικανό σκόρερ Τζαμόν Γκόρντον, τον Σάμι Μεχία και τον Αντόν Πονκράσοβ, στο τρία τον πολύπειρο και πολυεργαλείο Ραμούνας Σισκάουσκας, τον σούπερ σταρ της ομάδας Αντρέι Κιρλένκο καθώς και τον εξαιρετικό αμυντικό Βίκτορ Χριάπα ενώ στο 4-5 η ρακέτα της ΤΣΣΚΑ μοιάζει ανίκητη, αφού δεσπόζουν οι Κρστιτς, Λαβρίνοβιτς, Κάουν και Βορόντσεβιτς. Γενικά παρατηρούμε μεγάλο βάθος πάγκου αλλά κυρίως τεράστια ποιότητα σε συνδιασμό όμως με άρτια κατανεμημένους ρόλους μεταξύ παιχτών που κακά τα ψέματα είναι σταρ και λογικό να θέλουν ο καθένας τους πρωταγωνιστικό ρόλο.
   Τρίτον η υπόθεση Κιριλένκο. Για μένα το γεγονός ότι ο Κιριλένκο παρ'όλο που έληξε το lockout του ΝΒΑ, προτίμησε να μείνει στην Μόσχα είναι σε μεγάλο βαθμό καθοριστικός παράγοντας της μέχρι τώρα πορείας της ΤΣΣΚΑ. Και αυτό όχι μόνο γιατί είναι ένας παίχτης με τεράστια μπασκετική αξία που προσθέτει σκορ, ριμπάουντ,άμυνα και εμπειρία στην ομάδα, αλλά κυρίως διότι η ΤΣΣΚΑ δεν αναγκάστηκε να αλλάξει τα πλάνα της. Τι εννοώ? Ότι με την έναρξη της σεζόν η ΤΣΣΚΑ έχοντας μέχρι νεοτέρας στο ρόστερ της τον άλλωτε σταρ της Utah, είχε στηρίξει το επιθετικό αλλά και αμυντικό της παιχνίδι γύρω από αυτόν (λογικό και αναμενόμενο), αν λοιπόν ανέλπιστα ο Κιριλένκο έφευγε για το ΝΒΑ με την λήξη του lockout η ΤΣΣΚΑ, θα έπρεπε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα όχι μόνο να καλύψει το τεράστιο κενό του, αλλά και να αλλάξει ολοκληρωτικά προσανατολισμούς και ρόλους, πράγμα που θα μπορούσε εύκολα να την ωθήσει σε στραβοπατήματα. Ωστόσο με την παραμονή του όχι μόνο διατηρήθηκε η συνοχή της ομάδας αλλά έχει έρθει πολύ πιο κοντά στην ομάδα ο κόσμος της Μόσχας, ο οποίος πλέον έχει έναν λόγο παραπάνω να πηγαίνει στο γήπεδο, αφού η ομάδα για πρώτη φορά μετά την φυγή του Θοδωρή Παπαλουκά έχει έναν ηγέτη στο γήπεδο!
   Άρα συνοπτικά καταλήγουμε στο ερώτημα: Πως μπορεί μια τέτοια ομάδα να αποτύχει? Κανείς δεν μπορεί να ξέρει με σιγουριά. Μπορεί αυτή η ΤΣΣΚΑ να πάει τρένο στον τίτλο και χωρίς ήττα, μπορεί πάλι στα κρίσιμα κάτι να στραβώσει (άλλωστε η ιστορία το έχει αποδείξει αυτό πολλές φορές), το μόνο σίγουρο είναι ότι όσο πλησιάζει το Final 4 η ομάδα της Μόσχας θα μας προσφέρει πολύ όμορφο, δυνατό και θεαματικό μπάσκετ, για αυτό απολαύστε το! Αυτά για σήμερα, ελπίζω να μην σας κούρασα, αύριο (ελπίζω) πάλι κοντά σας, μέχρι τότε...Χαιρετώ σας!

Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012

Μια πρώτη αξιολόγηση του φετινού πρωταθλήματος του ΝΒΑ!

Καλησπέρα και πάλι και καλό μήνα! Σήμερα επιστρέφω με επικαιρότητα από τον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ, και αν και νωρίς, εγώ θα προχωρήσω σε μια μικρή αξιολόγηση ή αν θέλετε ανάθεση τίτλων στο φετινό πρωτάθλημα Θα ανακηρύξω ουσιαστικά τους μέχρι στιγμής, αρνητικούς και μη πρωταγωνιστές της σεζόν, πάντα με κάποια extra σχόλια! Ας μην χρονοτριβούμε!





Καλύτερη Ομάδα του Πρωταθλήματος: Chicago Bulls
Δύσκολη επιλογή, αφού παράλληλα τα ρεκόρ των Heat και τον Thunder είναι αρκετά κοντά με αυτά τον Bulls. Ωστόσο το Chicago έχει πρώτον τις περισσότερες νίκες (ρεκόρ 18-5) από οποιαδήποτε ομάδα στο πρωτάθλημα, και με ένα ποσοστό επιτυχίας κοντά στο 80% (βάσει νικών/ηττών), και δεύτερον παίζει ίσως το πιο ποιοτικό μπάσκετ στο ΝΒΑ, αυτή τη στιγμή, έχοντας άρτια κατανεμημένους ρόλους και με τον ηγέτη της Derick Rose να κάνει άλλη μία εκπληκτική σεζόν.

Χειρότερη Ομάδα του Πρωταθλήματος: Charlotte Bobcats
Μέτριος προπονητής, ελλειψη κάποιου super-star στο ρόστερ, καθώς και συνύπαρξη πολλών παιχτών κάτω του μετριου, είναι μόνο κάποια από τα στοιχεία που οδηγούν την Charlotte σε μία από τις χειρότερες σεζόν της ιστορίας της, έχοντας μέχρι στιγμής το πολύ πενιχρό ρεκόρ 3-19 (χειρότερο στο ΝΒΑ). Μόνο θετικό στην φετινή ομάδα της Charlotte η ανάδειξη σταδιακά σε ηγέτη του rookie Kemba Walker.


Μεγαλύτερη Απογοήτευση του Πρωταθλήματος: Washington Wizards
Με έναν αρκετά καλό προπονητή όπως ο Flip Saunders, και ρόστερ που απαρτίζεται από τον 2ο καλύτερο περυσινό rookie και Νο1 του Ντραφτ, John Wall, έναν από τους πιο αθλητικούς και ανερχόμενους ψηλούς του πρωταθλήματος, τον JaVale McGee, συν τους πολύ ποιοτηικούς Andray Blatche και Rashard Lewis, σίγουρα το ρεκόρ 4-17 που έχει μέχρι στιγμής η Washington είναι το λιγότερο απογοητευτικό. Με την έλευση νέου προπονητή μετά την απόλυση του Saunders, ας ελπίσουμε σε κάτι καλύτερο.

MVP του Πρωταθλήματος:
Lebron James (Miami Heat)
Το ξέρω ότι θα με ξαναπείτε σκαλωμένο και κολλημένο με τον James, αλλά τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. 29.1 πόντοι, 8.3 ριμπάουντ, 7 ασσίστ, 2 κλεψίματα σε μόλις 37.4 λεπτά συμμετοχής, και βέβαια πέρα από τους αριθμούς οι Heat με ένα ρεκόρ 16-5 βρίσκονται στην δεύτερη θέση της Ανατολικής Περιφέρειας με 3 ματς λιγότερα από τους πρωτοπόρους Bulls. Θέλετε κι' άλλα?

Καλύτερος Rookie του Πρωταθλήματος:
Kyrie Irving (Cleveland Cavaliers)
Ακόμη μια δύσκολη επιλογή αφού ο έταιρος ανταγωνιστής του Irving για τον τον τίτλο του Rookie της χρονιάς Ricky Rubio διανύει εξίσου εξαιρετική σεζόν, και μάλιστα αν προσέξετε τα νούμερα και των 2 είναι πολύ κοντά, ωστόσο το γεγονός ότι ο Irving έχει κατά 6 λεπτά λιγότερο χρόνο συμμετοχής, και αρκετά χειρότερο περιβάλλον σύνολο συμπαιχτών του δίνουν προσωρινά τον τίτλο.

Πιο Βελτιωμένος Παίχτης του Πρωταθλήματος:
Ryan Anderson (Orlando Magic)
Πολλοί θα περιμένανε να δούν τον Kevin Love σε αυτήν την θέση και όχι άδικα, ωστόσο ο Ryan Anderson κερδίζει στο νήμα διότι πρώτον έχει πολύ βελτιωμένα νούμερα και για την ακρίβεια 16.1 πόντους από 10.1 και 7.2 ριμπάουντ από 5.5, σε 30 λεπτά συμμετοχής έναντι 22 πέρυσι, και δεύτερον μιλάμε για έναν παίχτη που σε αντίθεση με τον Love δεν έχει αναδειχθεί ποτέ all-star ούτε ήταν ποτέ ο super-star στην ομάδα του.

Πρώτος Σκόρερ του Πρωταθλήματος:
Kobe Bryant (Los Angeles Lakers)
Εδώ δεν χοράει αμφισβήτηση, αφού μιλάνε 100% οι αριθμοί, και αυτό που λένε είναι ότι σταρ των Lakers για άλλη μία σεζόν "πυροβολάει" ασταμάτητα, έχοντας έναν μέσο όρο της τάξεως των 30.0 πόντων ανά παιχνίδι.

Καλύτερος Αμυντικός του Πρωταθλήματος: Dwight Howard (Orlando Magic)
Με αιρθμούς που αγκίζουν τα 15.3 ριμπάουντ, 2 τάπες και 1.5 κλεψίματα μιλάμε για ένα τοίχος στην άμυνα των Magic, και αναμφισβήτητα κερδίζει αυτόν τον τίτλο (άλλωστε τα 25 ριμπάουντ κόντρα στο Σαν Αντόνιο αποτελούν καλύτερη επίδοση του πρωταθλήματος μέχρι στιγμής).

Καλύτερος Προπονητής του Πρωταθλήματος:
Tom Thibodeau (Chicago Bulls)
Δεν έχει να κάνει μόνο με το γεγονός ότι οι Bulls είναι η καλύτερη ομάδα αυτήν την στιγμή στο πρωτάθλημα, όσο με το ότι η ομάδα του παρουσιάζεται εμφανώς πολύ βελτιωμένη, αποδίδει πολύ όμορφο μπάσκετ και οι περισσότεροι παίχτες της ομάδας κάνουν την καλύτερη σεζόν της καρίερας τους, πράγμα που δείχνει ότι ο Thibodeau έχει καταφέρει να επιτύχει τόσο ομαδική όσο και ατομική βελτίωση στο Chicago.

Αυτή ήταν λοιπόν η πρώτη αξιολόγηση της φετινής χρονιάς για το ΝΒΑ, αν υπάρχουν ενστάσεις με χαρά θα δεχθώ τα σχόλια σας, συμπληρωματικά θα υπάρξουν σίγουρα άλλες 2 μέχρι το τέλος της σεζόν, οπότε μείνετε συντονισμένοι! Χαιρετώ σας!