Ποιος θα σταματήσει αυτήν την ΤΣΣΚΑ?

  Καλησπέρα σε όλους τους μπασκετικούς! Σήμερα το μενού έχει μετά από κάμποσο καιρό, Ευρωλίγκα, και όπως θα καταλάβατε και από τον τίτλο, θα ασχοληθούμε με το τρένο της φετινής σεζόν, την γνωστή και μη εξαιρεταία ΤΣΣΚΑ Μόσχας!
   Αρχικά θα λέγαμε ότι η φετινή Ευρωλίγκα είναι από τις πιο αμφίρροπες των τελευταίων ετών, αφού τα κλασσικά φαβορί (Μπαρτσελόνα, Παναθηναϊκός κλπ.) έχουν κάνει ήττες εκτός προγράμματος αλλά και αφού οι διεκδικητές μιας θέσης στο φετινό Final 4 της Κωνσταντινούπολης δείχνουν να είναι αρκετοί. Ωστόσο η έκπληξη ή αν θέλετε το μεγαθήριο της φετινής σεζόν είναι αναμφισβήτητα η ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Για την ακρίβεια  η φετινή ΤΣΣΚΑ δείχνει να είναι ένα επίπεδο μόνη της, αφού την δεδομένη στιγμή είναι η μοναδική αήττητη ομάδα και στις πρώτες δύο φάσεις της Ευρωλίγκας (Όμιλοι και Top16), και μάλιστα νικάει με τον εκπληκτικό μέσο όρο των 19.2 πόντων διαφορά!!! Επίσης ένα ακόμα στοιχείο που την κάνει πολύ σπουδαία είναι ότι έχει κάνει και αρκετές πολύ δύσκολες εκτός έδρας νίκες απέναντι σε ομάδες υψηλού επιπέδου όπως ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός η Μάλαγα κλπ. Που οφείλεται όμως αυτή η θεαματική "εκόξευση" της φετινής ΤΣΣΚΑ?
   Πρώτα από όλα, το κυριότερο στοιχείο ίσως, προπονητής και βοηθοί. Η φετινή ΤΣΣΚΑ έχει στα ηνία της τον πρώην προπονητή του Ολυμπιακού και της Εθνικής Ελλάδος Γιόνας Καζλάουσκας, ενώ στην θέση του πρώτου βοηθού βρίσκεται ο περυσινός προπονητής του Κολοσσού Ρόδου, και ένας από τους πιο ανερχόμενους έλληνες προπονητές, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος. Το δίδυμο αυτό λοιπόν αποδίδει τέλεια στον πάγκο της ΤΣΣΚΑ, όχι μόνο λόγω των αναμφισβήτητων προπονητικών ικανοτήτων τους αλλά κυρίως λόγω του ότι οι δυό τους συνεργάζονταν χρόνια στον Ολυμπιακό, και έτσι γνωρίζει σχεδόν τέλεια ο ένας τον άλλον, με αποτέλεσμα να γίνεται εξαιρετική δουλειά στην προπόνηση και στο κοουτσάρισμα.
   Δεύτερον ο τομέας ρόστερ. Το φετινό ρόστερ της ΤΣΣΚΑ είναι πλήρες κυριολεκτικά σε κάθε θέση. Για την ακρίβεια στον άσσο συναντάμε τον πολύ πιο ώριμο φέτος Μίλος Τεόντοσιτς και τον πολλά υποσχόμενο και άκρως βελτιωμένο Αλεξέι Σβεντ, στο δύο, τον Αμερικανό σκόρερ Τζαμόν Γκόρντον, τον Σάμι Μεχία και τον Αντόν Πονκράσοβ, στο τρία τον πολύπειρο και πολυεργαλείο Ραμούνας Σισκάουσκας, τον σούπερ σταρ της ομάδας Αντρέι Κιρλένκο καθώς και τον εξαιρετικό αμυντικό Βίκτορ Χριάπα ενώ στο 4-5 η ρακέτα της ΤΣΣΚΑ μοιάζει ανίκητη, αφού δεσπόζουν οι Κρστιτς, Λαβρίνοβιτς, Κάουν και Βορόντσεβιτς. Γενικά παρατηρούμε μεγάλο βάθος πάγκου αλλά κυρίως τεράστια ποιότητα σε συνδιασμό όμως με άρτια κατανεμημένους ρόλους μεταξύ παιχτών που κακά τα ψέματα είναι σταρ και λογικό να θέλουν ο καθένας τους πρωταγωνιστικό ρόλο.
   Τρίτον η υπόθεση Κιριλένκο. Για μένα το γεγονός ότι ο Κιριλένκο παρ'όλο που έληξε το lockout του ΝΒΑ, προτίμησε να μείνει στην Μόσχα είναι σε μεγάλο βαθμό καθοριστικός παράγοντας της μέχρι τώρα πορείας της ΤΣΣΚΑ. Και αυτό όχι μόνο γιατί είναι ένας παίχτης με τεράστια μπασκετική αξία που προσθέτει σκορ, ριμπάουντ,άμυνα και εμπειρία στην ομάδα, αλλά κυρίως διότι η ΤΣΣΚΑ δεν αναγκάστηκε να αλλάξει τα πλάνα της. Τι εννοώ? Ότι με την έναρξη της σεζόν η ΤΣΣΚΑ έχοντας μέχρι νεοτέρας στο ρόστερ της τον άλλωτε σταρ της Utah, είχε στηρίξει το επιθετικό αλλά και αμυντικό της παιχνίδι γύρω από αυτόν (λογικό και αναμενόμενο), αν λοιπόν ανέλπιστα ο Κιριλένκο έφευγε για το ΝΒΑ με την λήξη του lockout η ΤΣΣΚΑ, θα έπρεπε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα όχι μόνο να καλύψει το τεράστιο κενό του, αλλά και να αλλάξει ολοκληρωτικά προσανατολισμούς και ρόλους, πράγμα που θα μπορούσε εύκολα να την ωθήσει σε στραβοπατήματα. Ωστόσο με την παραμονή του όχι μόνο διατηρήθηκε η συνοχή της ομάδας αλλά έχει έρθει πολύ πιο κοντά στην ομάδα ο κόσμος της Μόσχας, ο οποίος πλέον έχει έναν λόγο παραπάνω να πηγαίνει στο γήπεδο, αφού η ομάδα για πρώτη φορά μετά την φυγή του Θοδωρή Παπαλουκά έχει έναν ηγέτη στο γήπεδο!
   Άρα συνοπτικά καταλήγουμε στο ερώτημα: Πως μπορεί μια τέτοια ομάδα να αποτύχει? Κανείς δεν μπορεί να ξέρει με σιγουριά. Μπορεί αυτή η ΤΣΣΚΑ να πάει τρένο στον τίτλο και χωρίς ήττα, μπορεί πάλι στα κρίσιμα κάτι να στραβώσει (άλλωστε η ιστορία το έχει αποδείξει αυτό πολλές φορές), το μόνο σίγουρο είναι ότι όσο πλησιάζει το Final 4 η ομάδα της Μόσχας θα μας προσφέρει πολύ όμορφο, δυνατό και θεαματικό μπάσκετ, για αυτό απολαύστε το! Αυτά για σήμερα, ελπίζω να μην σας κούρασα, αύριο (ελπίζω) πάλι κοντά σας, μέχρι τότε...Χαιρετώ σας!

Το ελληνικό Top16 της Ευρωλίγκα προ των πυλών (Part 2)

Καλημέρα σας! Σήμερα συνεχίζω με το part 2 του Τop16 της Ευρωλίγκα, και την ανάλυση του Ομίλου του Παναθηναϊκού. Έχουμε και λέμε:
  Η κλήρωση για τον Παναθηναϊκό όπως είναι γνωστόν ήταν το λιγότερο, ευνοική, αφού ο πιο δυνατός αντίπαλός στον όμιλο είναι η μέχρι στιγμής πολύ απογοητευτική Αρμάνι Μιλάνο (με την οποία κοντράρεται σήμερα στις 21:45 εκτός έδρας), και από κει και πέρα έχει να αντιμετωπίσει τις μέτριες Ουνίκς Καζάν και Φενέρμπαχτσε Ούλκερ. Αλλά ας τα πάρουμε με μία σειρά.
  Όσον αφορά τον Παναθηναϊκό αυτόν καθ' αυτόν, τα είπα και στο δεύτερο post του blog θα τα ξαναπώ και τώρα, σίγουρα δεν βρίσκεται αγωνιστικά σε καλή κατάσταση κάτι που μαρτυράνε οι εμφανίσεις στην Α1 τον τελευταίο μήνα. Ωστόσο όταν έχεις στην διάθεσή σου παίχτες όπως οι Διαμαντίδης, Μπατίστ, Σάτο,Γιασικεβίτσιους κλπ. είναι λογικό οι προσδοκίες να είναι υψηλές, πόσο μάλλον σε έναν τόσο εύκολο όμιλο. Ευτύχημα για τον Παναθηναϊκό είναι οι επιστροφές Τσαρτσαρή και Περπέρογλου, με τον δεύτερο να έχει δείξει εξαιρετικά πρώτα δείγματα μετά τον τραυματισμό του, καθώς πέρα από τους δεδομένους σταθερούς σε απόδοση (Διαμαντίδης, Μπατίστ, Σάτο), πολύ ανεβασμένοι παρουσιάζονται οι Γιασικεβίτσιους, Σμιθ και Βουγιούκας. Παρ'όλα αυτά, είναι ζωτικής σημασίας για τον Παναθηναϊκό να επαγρυπνηθούν άμεσα οι Καλάθης, Λόγκαν και Μάριτς οι οποία περνάνε περίοδο ντεφορμαρίσματος, έτσι ώστε ο Παναθηναϊκός να βελτιώσει το transition παιχνίδι του αλλά και το παιχνίδι του μέσα στην ρακέτα, όπου Μπατιστ και Βουγιούκας χρειάζονται βοήθειες. Απο κει και πέρα ο τεχνικό team του Παναθηναϊκού ελπίζει στο ότι οι παίχτες μετά τις κακές εμφανίσεις σε Α1, θα έχουν λάβει το μήνυμα για να ορθοποδήσουν και θα αποδώσουν καλό μπάσκετ στην κρίσιμη φάση των 16. Και πάμε στους αντιπάλους.
  Ξεκινάω από την δυνατότερη θεωρητικά στον όμιλο, Αρμάνι Μιλάνο. Ας το παραδεχτούμε, μιλάμε για την μεγαλύτερη φούσκα της φετινής Ευρωλίγκας. Και πως να μην είναι όταν με budget εκατομμυρίων και ρόστερ με παίχτες όπως Μπουρούσης, Φώτσης, Νίκολας, Κουκ, Χέρστον, Γκαλινάρι (μέχρι την λήξη του lockout), κατάφερε στον πρώτο γύρο της Ευρωλίγκα ένα αρνητικό ρεκόρ 4 νικών - 6 ηττών και μια πολύ λίγη 4η θέση στο Ιταλικό πρωτάθλημα. Γενικά η ομάδα ψάχνεται σε θέματα χημείας, ρόλων αλλά και απόδοσης από ορισμένους παίχτες (βλέπε Νίκολας), ωστόσο με τέτοιο ρόστερ, δυνατή έδρα και πολύ καλό προπονητή (Σκαριόλο) είναι θέμα χρόνου κάποια στιγμή να αποδώσει. Δυνατό στοιχείο της Αρμάνι το μπάσκετ σε ανοιχτό γήπεδο αλλά και το μακρινό σουτ, ωστόσο ο Παναθηναϊκός αν εκμεταλλευτεί την καλή του άμυνα και το γεγονός ότι η Αρμάνι προέρχεται από ένα σερί πολύ κακών εμφανίσεων στην Ιταλία, μπορεί να κάνει το 2/2 μέσα και έξω.
  Πάμε στην Φενέρμπαχτσε Ούλκερ. Επίσης μία ομάδα με δυνατό ρόστερ αλλά αδυναμία να αποδώσει σαν ομάδα. Για την ακρίβεια στο ρόστερ συναντάμε πολύ δυνατή front line με τους Πεκέρ, Βίντμαρ, Σαβάς και Γκιστ, πολύ ταλαντούχα και αθλητικά guard με τους Τόμας, Πρέλζιτς, Ούκιτς και Τζέρελς καθώς και τους πολύ έμπειρους Τουρκσάν και Ονάν. Γενικά από θέμα παιχτών το ρόστερ είναι πολύ γεμάτο και ποιοτικό αλλά το ρεκόρ 6 νικών - 4 ηττών στην πρώτη φάση και η 6η θέση στο Τουρκικό Πρωτάθλημα μαρτυράνε προβλήματα λειτουργίας και αστάθειας στην ομάδα. Σίγουρα δεν μπορεί να την υποτιμήσει ο Παναθηναϊκός (άλλωστε στα φιλικά προετοιμασίας ηττήθηκε καθώς επίσης σχεδόν όλα τα ματς που έχασε στον πρώτο γύρο η Φενέρ τα έχασε πολύ μικρές διαφορές), ωστόσο θεωρητικά ένας καλός Παναθηναϊκός εύκολα έχει τουλάχιστον μία νίκη απέναντί της εντός έδρας.
  Τέλος έχουμε την Ρωσική Ουνίξ Καζάν. Αυτήν την ομάδα μπορώ να την περιγράψω και με μία λέξη: Απρόβλεπτη! Πως αλλιώς θα μπορούσα να χαρακτηρίσω άλλωστε μια ομάδα που χάνει από την πολύ δυνατή Σιένα μέσα στην έδρα της και στον δεύτερο γύρο νικάει μέσα στην Ιταλία? Η Ουνίξ πιο συγκεκριμένα είναι ομάδα που στηρίζεται πολύ στο σκόρ (και στην τρέλα ενίωτε) των 3 αμερικανών του Τερρέλ Λάιντι, Λυνν Γκριρ και Χένρι Ντόμερκαντ τους οποίους πλαισιώνουν ένα σύνολο έμπειρων-γυρολόγων του Ευρωπαϊκού μπάσκετ με εξέχοντες τους Μάικ Γουίλκινσον, Κέλλυ Μακάρτι, Αλεξέι Σαβρασένκο, Ζάκχαρ Πασούτιν και την πρόσφατη προσθήκη, τον Μπόστγιαν Νάχμπαρ. Από κει και πέρα σημείο αναφοράς στην ρακέτα είναι Αυστραλός "Σόφο" Νέιθαν Τζαγουάι, αλλα γενικά το μπάσκετ που αποδίδει η Ουνίξ δεν είναι οργανωμένο, έχει πολλές "μπούκες" και σουτ, βούτηρο στο ψωμί δηλαδή για την άμυνα του Παναθηναϊκού, ωστόσο παρουσιάζεται αρκετά ανεβασμένη ψυχολογικά μετά την χθεσινό νικηφόρο ξεκίνημα στο Top16 επί της Φενέρ και για αυτό το ματς της δεύτερης αγωνιστικής χρειάζεται μεγάλη προσοχή.

Αυτά και για τον Παναθηναϊκό, ελπίζω σήμερα να κάνει ξεκίνημα με το δεξί στην φάση των 16 και να βάλει τις βάσεις για μια εύκολη πρόκριση στους 8 της διοργάνωσης. Μετά το σημερινό post θα πάρω ένα "ρεπό" 2 ημερών και επιστρέφω το ΣΚ με περισσότερα! Χαιρετώ σας!

Το ελληνικό Top16 της Ευρωλίγκα προ των πυλών (Part 1)

Καλημέρα σε όλους! Σήμερα έχουμε επικαιρότητα. Ως γνωστόν σήμερα αρχίζει η δεύτερη φάση της Ευρωλίγκας, το Τοp16, και οι 2 ελληνικές ομάδες Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός ξαναρίχνονται στην μάχη για ένα εισητήριο στο Final4 της Κωνσταντινούπολης. Έτσι λοιπόν σκέφτηκα στο σημερινό post, να κάνω έναν σχολιασμό-ανάλυση για τον όμιλο της κάθε ελληνικής ομάδας ξεχωριστά, και για να μην χρονοτριβούμε θα ξεκινήσω με τον όμιλο του Ολυμπιακού:
 Οκ είναι προφανές ότι τα πράγματα για τον όμιλο του Ολυμπιακού θα μπορούσαν να είναι και καλύτερα, διότι η κλήρωση έφερε στον Ολυμπιακό την πιο καυτή ομάδα της Ευρωλίγκας την δεδομένη στιγμή ΤΣΣΚΑ Μόσχας, την καλύτερη αντικειμενικά ομάδα από τους υπόλοιπους 3ους την Αναντόλου Εφές και άλλη μία Τουρκική ομάδα την πάντα επικίνδυνη Γαλατασαράϊ, αλλά ας τα πάρουμε όλα από την αρχή.
  Καταρχάς ο Ολυμπιακός σαν Ολυμπιακός είναι σίγουρο και ευρέως αποδεκτό ότι με καλό μπάσκετ από την πλευρά του, μπορεί να νικήσει εύκολα τουλάχιστον τις 2 τουρκικές ομάδες, μέσα και έξω.Για την ακρίβεια.από άποψη ρόστερ δεν υστερεί, αφού Σπανούλης,Hines,Παπανικολάου,Πρίντεζης είναι πολύ ανεβασμένοι,ωστόσο τα στοιχεία που αποτελούν ερωτηματικά για τον Ολυμπιακό είναι δύο, και αυτά είναι η χημεία μεταξύ υπάρχοντος κορμού και των 2 νέων αμερικανών, και η απειρία. Πιο συγκεκριμένα οι δύο παίχτες που ήρθαν στον Ολυμπιακό, Acie Law και Joey Dorsey, βάσει προσόντων είναι super! Τους έχω παρακολουθήσει και τους δύο κυρίως στο ΝΒΑ, και έχω να πω τα καλύτερα, ωστόσο έχοντας παίξει μόνο μισή σεζόν Ευρωπαικό μπάσκετ σε Παρτιζάν και Κάχα Λαμποράλ αντίστοιχα, και ερχόμενοι στα μέσα της σεζόν στο λιμάνι, είναι αρκετά δύσκολο να προσαρμοστούν άμεσα στις απαιτήσεις του Ντούντα και να βοηθήσουν ουσιαστικά την ομάδα. Τώρα όσον αφορά την απειρία δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις, ο φετινός Ολυμπιακός είναι από τους πιο νεανικούς της τελευταίας 10ετίας, με 7 παίχτες στο ρόστερ κάτω των 23 (Λούκας, Παπανικολάου, Μάντζαρης, Σλούκας, Κατσίβελης, Γκετσεβίτσιους, Κέσελι)  δικαιολογημένα υπάρχουν πολλοί ενδοιασμοί για το αν θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις και την πίεση του Τοp16.
  Και ας προχωρήσουμε στους αντιπάλους του Ολυμπιακού. Όσον αφορά την ΤΣΣΚΑ, από άποψη ρόστερ με τους Τεόντοσιτς, Κιριλένκο, Κρστιτς, Σισκάουσκας, Λαβρίνοβιτς, Χριάπα να δεσπόζουν αλλά και με πολύ ανεβασμένους τους Σβεντ και Βοροντσέβιτς μιλάμε για μια υπερομάδα, η οποία εμφανώς έχει δεχθεί 100% την φιλοσοφία του γνωστού μας Γιόνας Καζλάουσκας, τρέχει πολύ, κυνηγάει όλες τις φάσεις και αυτό βγαίνει στο γήπεδο αφού σε Ευρωλίγκα και Πρωτάθλημα Ρωσίας προχωράει αήττητη (για το πρωτάθλημα έχω έναν μικρό ενδοιασμό για μία ήττα). Σίγουρα η σημερινή πρεμιέρα απέναντι της είναι πολύ σημαντική διότι με νίκη αποκτά ένα καθαρό προβάδισμα για την 2η θέση και βάζει βάσεις για το κυνήγι της πρώτης.
  Πάμε στην Εφές Αναντόλου. Ας είμαστε ρεαλιστικοί, η Εφές στον πρώτο γύρο της Ευρωλίγκας ήταν κάτω των προσδοκιών. Με ρόστερ που απαρτίζουν οι Βούγιασιτς, Κίνσεϊ, Τουνσερί, Ιλγιάσοβα, Μπάρατς, Σαβάνοβιτς μια δεύτερη θέση στην κανονική περίοδο επιβαλόταν, ωστόσο ποτέ δεν είναι αργά, και η Εφές επιστρέφει στο Top16 αποφασισμένη να ξεχάσει τον πρώτο γύρο, και να διεκδικήσει μια θέση στο Final4 που γίνεται στην "έδρα της" κάτι που αναμφισβήτητα αποτελεί έξτρα κίνητρο. Βάλτε στην εξίσωση ακόμα ότι προστέθηκε στο δυναμικό της ο εξαιρετικά ταλαντούχος πρώην γκαρντ της Πρόκομ Όλιβερ Λαφαγιέτ και μιλάμε για ομάδα που στην καλή της μέρα και με όπλο την δυνατή της έδρα της μπορεί να διεκδικήσει με λίγη τύχη ακόμα και την πρώτη θέση στον όμιλο. Σημαντικό συν για τον Ολυμπιακό ότι η Εφές δεν ενισχύεται πλέον με το βασικότερο επιθετικό της όπλο, τον Ερσάν Ιλγιάσοβα λόγω της επιστροφής του στο ΝΒΑ.
   Για το τέλος η λιγότερο απειλητική για τον Ολυμπιακό Γαλατασαράϊ. Το γεγονός ότι τερμάτισε 4η στον πρώτο γύρο πρέπει μεν να λειτουργεί σαν ελαφρυντικό από θέμα πίεσης για τον Ολυμπιακό αλλά δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γίνει αιτία για να την υποτιμήσει, διότι μπορεί να του αποβεί μοιραίο. Το ρόστερ δεν είναι το καλύτερο που μπορείς να συναντήσεις, για την ακρίβεια απαρτίζεται από πολλούς ρολίστες, αλλα αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι συναντάμε πολύ καλούς περιφερειακούς παίχτες με έμφαση στο σουτ και στο σκοράρισμα, και πιο συγκεκριμένα μιλάμε για τους γνωστούς σε μας από την θητεία τους σε Πανιώνιο, Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, Εντέρ Αρσλάν, Τζαμόν Λούκας και Γιάκα Λάκοβιτς αντίστοιχα, συν τον all-around forward Πρέστον Σούμπερτ. Από κει και πέρα σημείο αναφοράς μπορεί να θεωρηθεί ο πάντα ποιοτικός και έμπειρος Ντάριους Σονγκάιλα, αλλά ουσιαστικά ο Ολυμπιακός με σοβαρές εμφανίσεις και παιχνίδι βασισμένο στην άμυνα και τον γρήγορο ρυθμό θα έχει θεωρητικά εύκολα βράδια.

Αυτό ήταν το Part 1 για σήμερα, να ευχηθώ καλή επιτυχία στον Ολυμπιακό στην πρεμιέρα με την ΤΣΣΚΑ, και επιστρέφω αύριο με Part 2 και Παναθηναϊκό.Χαιρετώ σας!